آستارا:

جاذبه های گردشگری آستارا – آستارا شهر بام‌های سفالین در ساحل غربی دریای خزر و در شمالی‌ترین نقطهٔ استان گیلان و آخرین نقطهٔ مرزی ایران و جمهوری آذربایجان، شهری بندری و یکی از قطب‌های اقتصادی- توریستی شمال کشور.

شهر آستارا از شرق به دریای خزر، از شمال به آستارای آذربایجان، از غرب به استان اردبیل و از جنوب به شهرستان تالش در استان گیلان محدود شده‌ است. آب و هوای این شهرستان با توجه به موقعیت جغرافیایی و ارتفاع آن از سطح دریا و نزدیکی به کوهستان های گردنه حیران و اقلیم کوهستانی آن، معتدل و مرطوب بوده و اندکی خنک تر از مناطق پست جلگه ای دیگر استان گیلان است .

در شمال این شهرستان رودخانه آستارا یا آستارا چای قرار دارد که خط مرزی ایران و جمهوری آذربایجان است و آستارا را به دو بخش آستارای ایران و آستارای آذربایجان تقسیم می کند. بخش اصلی راه شوسه آستارا-اردبیل تقریباً به موازات این رود و خط مرزی کشیده شده‌است.
جمعیت غالب مردم این شهرستان به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند. هر چند در مناطق کوهپایه‌ای این شهرستان نظیر عنبران محله، مردمان به زبان تالشی از شاخه زبان‌های ایرانی صحبت می کنند.

شهر آستارا
به لحاظ تاریخی قدیمی ترین مورخی که از آستارا نام برده است سید ظهر الدین مرعشی است. وی در کتاب گلستان و دیلمستان سه بار این محل را به نام «آستارا» و یک بار به نام « استاره » آورده است. بیشتر مؤلفان بعدی مانند علی بن شمس الدین، حاجی حسین لاهیجان و عبد المفتاح فومنی همه این شهر را به صورت آستارا آورده اند . دایره المعارف بزرگ اسلامی از اماکن تاریخی آستارا چنین یاد می کند قلعه شیندان که تاریخ بنای آن احتمالاَ به قبل از اسلام مربوط می شود ) قبرستان قدیمی ( ونه بین ) بالای دهکده حیران قبرستان قدیمی دهکده گنج کشی از آبادی های نزدیک حیران . بقعه شیخ تاج الدین محمود خیوی در لمیر محله آستارا که بر روی سنگ قبر آن تاریخ 732 ق حک شده است بقعه سید ابراهیم و سید قاسم پسران امام موسی کاظم ( ع ) در دهکده کانرود ونیز قدیمی ترین مآخذی که در آن از آستارا یادی به میان آمده حدود العالم (تالیف 372 ه . ق ، 982 میلادی ) است . در این کتاب آستارا به شکل استراب ضبط گشته و جزو ناحیه گیلان نوشته شده است.
آستارا در محل تقاطع سه راه خشکی اصلی بازرگانی واقع شده و مبادلات تجاری بین بازار باکو و روسیه، بازار اردبیل و آذربایجان، بازار رشت و ایران از این طریق انجام می گیرد. راه جنوبی این شهر از کنار دریا خزر به بندر انزلی و راه شمالی آن از کناره همین دریا به جمهوری آذربایجان کشیده شده‌است. راه غربی آن که از حیران می‌گذرد، به اردبیل می‌رسد. آستارا از لحاظ اقتصادی، در استان گیلان و کشور نقش تعیین‌کننده‌ای دارد، به طوری که این شهر یکی از ۳۰ شهر گردش‌پذیر ایران، از مرز های فعال کشور در زمینه صادرات و واردات و بزرگ‌ترین گمرک زمینی شمال کشور، از امن‌ترین و پرترددترین مرزهای زمینی ایران، دومین منبع درآمد استان گیلان و دارای بیشترین سهم ارزشی صادرات چمدانی در شمال کشور می‌باشد. علاوه براین، بندرآستارا نخستین بندر خصوصی کشور و پنجمین بندر فعال ترانزیتی شمال کشور است.
شغل اکثر مردم آستارا صادرات یا واردات کالا از آذربایجان و کشاورزی است. همچنین این شهرستان همه ساله به خصوص در فصل‌های بهار و تابستان میزبان گردشگران بسیاری است که از شهرهای مختلف ایران و کشورهای قفقاز به این شهر مسافرت می‌کنند. وجود بازارچه ساحلی، پاساژهای متعدد نیز باعث رونق وضعیت اقتصادی این شهرستان شده‌است.
شهر ساحلی و توریستی آستارا سرشار از جاذبه های بکر طبیعی و تاریخی است. شهری که آرامش ساحل خزر و ‌زیبائی های چشم نواز آن را در امتداد کوهپایه های سرسبز جنگلی جاذبه های گردشگری آستارا را رقم زده است و جلوه ای از زیبائی های بی کران سرزمین ایران را به رایگان برای گردشگران به نمایش می گذارد.

ساحل صدف-آستارا

جاذبه های گردشگری آستارا

از جاذبه های گردشگری آستارا می توان به تالاب استیل، آبشار لاتون، تله کابین حیران، گردنه حیران، روستای عباس آباد، ساحل صدف، آبشار لوندویل، تالاب جوندان،آبگرم کوته کومه، قلعه لمیر محله، گورستان باستانی، بقاع متبرکه امام زاده سید قاسم (ع)، امام زاده سید ابراهیم (ع)، شیخ تاج الدین محمود خیوی، پیر قطب الدین آستارا، جنگل حیران، پارک جنگلی فندوقلو، آبشار لاتون، بازارچه مرزی آستارا، چوبار، ساحل زیبای آستارا، مرزایران و آذربایجان، لنگرگاه آستارا اشاره کرد.

جاذبه های گردشگری آستارا